วันอังคารที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2559

น้ำตาซึมเลยครับ เพราะรู้ว่า.....




#รักในอาชีพปัญหาที่เข้ามามันจะง่าย
ท่าน ผ.อ. ชวลิต  (ร.ร.คลองทวี)

ฝึกงานเจอปัญหามากมาย    วันนี้สอบวันสุดท้ายเทอม 1
 ผมว่าทุกอาชีพต้องเจอว่า (รักในสิ่งที่ทำไหม)
ฝึกสอนผ่านมาครึ่งทางแล้ว ซึ่งกว่าจะผ่านเพื่อนๆก็คงมีปัญหาต่างกัน อย่าง
1. เพื่อนร่วมงาน กับครูพี่เลี้ยง  อ.นิเทศก์  นักเรียนไม่ส่งงาน เสียงดัง
2. การเทียบกับสถาบันอื่น   ไม่มีตังค์ใช้  ความคิดไม่ตรงกับเพื่อนฝึกสอน สุขภาพ
3.เอกสารการประเมินต่างๆ แผนการสอน

นี้คือบางส่วนที่หลายคนเจอแล้วมาเล่าสู่กันฟัง #ดูปัญหาเยอะจัง
     ผมก็เจอครับ แต่เจอโชคดีมากกว่า คือ ร.ร.ที่ผมฝึกงานมี  ท่านผ.อ.ใจดี  ท่านรอง 2ท่านสวยแต่การทำงานเข้ม มีระบบที่ดีมากครับ บรรยากาศสถานที่   การเดินทางสะดวก


      ท่าน ผ.อ.ที่นี้เป็นช่างภาพเก่า ชอบเดินดูตามห้องเรียน หากคุณแต่งตัวไม่เรียบร้อยท่านจะจัดให้อย่างผม ผมผูกเนคไทจัดไม่ตรง ทุกวันนี้เนียบขึ้นครับ  อย่างมีคอเสื้อครูผู้ชายไม่ได้ทรงท่านก็แต่งให้  เดินพูดคุยกับ นร.  ครั้งหนึ่งผมนำเอกสารให้ท่านเซ็น แล้วก็พูดเรื่องภาพถ่าย การทำงาน การจัดการกับปัญหาต่างๆ การบริหารคน ตอนที่รอ ผมรู้สึกว่าผมตัวเล็กมากหากเทียบกับประสบการณ์ของท่าน เจอที่นี้คนแรกสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา ที่มีการวางตัวต่างๆ เป็นแบบอย่างที่อยากให้เดินตามครับ

         คุณครูพี่เลี้ยงมี 3 ท่าน  ที่จริงมีท่านเดียว (ภาพข้างบนให้เดา) คิดถึงแม่กับยายเลยครับ เข้าใจผมมากและ ช่วยเหลือ เรื่องการทำงาน ส่งเสริม แนะเทคนิคต่างๆของการใช้ชีวิต เช่น การสอน การดูแลสุขภาพ  การจีบสาวด้วย  ผมว่าเราต้องทำความเข้าใจอย่างผมอยู่กับครูชอบทำอาหาร เลี้ยงแมว ดูการ์ตูน  ชอบของใช้น่ารักๆอย่างปากกา  สมุด  คุณครูงานเยอะ  ชอบกิจกรรม  ทั้งใจดีและดุนักเรียน

 แต่เพื่อนบางคนกับครูพี่เลี้ยงก็ฟิวไม่ค่อยตรงกัน


          นักเรียนก็มีทั้งตั้งใจเรียนมากและน้อย  ตอนสอนนักเรียนเหมือนผมมาเรียนเพิ่มครับ
และตัดสินคดีไปด้วย

             อ.นิเทศก์  เหมือนคุณย่ามาเยี่ยมหลานครับแนะนำ และวันที่มาประเมิน  ท่านขึ้นรถ 2 แถวมาประเมิน พอท่านแนะนำตอนสอนเสร็จ ผมเชิญท่านทานข้าวก่อน อ.บอกว่า อย่าให้อยู่นานเดี่ยวพวกเธอจะกดดันไปตั้งใจทำงานอย่างอื่นเพิ่มๆนะ อ.ดีใจด้วยที่เธอมีการพัฒนาการเพิ่ม
            ตอนส่งท่านกลับคิดในใจว่า เราทำงานพอใช้ได้หรือท่านใจดี เพราะเพื่อนบางคนเจอ อ.ท่านอื่นประเมินแล้วไม่ค่อย โอเคร ทั้งที่เขาทำงานดีกว่าผมหลายเท่า


             เพื่อนๆพี่ๆคุณครูที่ฝึกงานเป็นกันเองช่วยเหลือเต็มที่  และเอฮา น่ารักมาก


         เพื่อนฝึกสอนชื่อเซียร์เราไม่ลงรอยกันครับ "เรื่องถ่ายรูป" แต่เรื่องอื่นยายคนสวย..เบย  ทำให้ผมรู้ว่าเพื่อนร่วมงานฝึกสอนสำคัญมาก เพราะเราต้องช่วยกัน อย่าง แกไหวปร่าวเนี่ย  มีอะไรให้ช่วยไหม  ฉันสวยไหมแก "ฉันสวยกว่าย่ะ555"
ดูแลสุขภาพด้วยนะ
       
        เอกสาร แผนการสอน แบบประเมินต่างๆ ทุกคนต่างคือเพื่อนส่วนมากจะงง ครับ เพราะไม่ค่อยเข้าใจทาง ม. หรือเพราะคำสั่งก็ไม่แน่ใจ ซึ่ง อ.นิเทศก์จะช่วยหาทางออกให้ รวมถึงอ่านคู่มือ และต้องติดตามข่าวสารจากทางคณะที่มหาลัย  ส่วนตัวผมเคยทำไฟล์แผนหาย  หาย หายหมดเลย ไวรัสเขมือบจร้า   ตอนใกล้จะส่ง ต้องมานั่งกู้ข้อมูล และค่อยๆแยกไฟล์งานกับไวรัส  อยากจะร้องดังๆ "แนะนำว่าอัฟเดทสแกนไวรัสใหม่ๆ และทำ system protection ไว้เสมอ หรือถ้า มีการสำรองไว้หลายๆที่จะดีมาก"   หากลืม หรือลบไปแล้ว ฟอร์แมตไดร์ ผมมีโปรแกรมกู้ไฟล์

         สุขภาพสำคัญมาก ผมอยากขอบคุณร่างกายที่แข็งแรง เพราะออกกำลังกาย ซึ่งป่วย 2 ครั้ง  1. ไข้หวัด เจ็บคอ ทั้งอาทิตย์เหนื่อยมากครับ แต่ไม่หยุด เพราะคิดว่ายังไหวๆ ซึ่งกลับหอนี้หลับอย่างเดี่ยว         2.ท้องเสีย ลาหยุด 1 วัน

         คุณครูสุขสันต์วันเกิด 23 ปี (ขอบคุณคณะครูคราบ) ช่วงนี้มีความสุขเหมือนตอนเรียนที่มหาลัยปี1 กับ 2  บางคนบอกว่าฝึกงานเหนื่อยมาก ส่วนตัวคิดว่า ชีวิตจริงกำลังจะเริ่มแล้วครับ เกรด A  B C มันไม่ได้วัดทั้งหมดของชีวิต แต่ก็สำคัญนะ   พอๆกับงาน เงิน เงินสำรอง สุขภาพ เพื่อน ครอบครัว บางคนว่าเรียนไม่จบก็ประสบความสำเร็จ  เพราะว่าเขาขยัน ฉลาด กว่าคนแบบเราๆ จริงไหม? หากอยากสร้างรอยเท้าเป็นของตัวเอง ต้องทำสิ่งไหนเพิ่ม

ดูเหมือนทุกอย่าง OK แต่ปัญหาของผมคือ "ตัวผมเอง"

     ผมจะมีสมุดจดคำถามกับปัญหาที่พบและเขียนสรุปแทบทุกวันจนถึงวันนี้
หากให้เกณฑ์คะแนน  100  ผมให้ตัวเอง 30 ครับสำหรับการฝึกงาน  ถึง อ. จะบอกโอเคร
ผมดูภาพที่ถ่ายกับนักเรียน อ.นิเทศก์ ครูพี่เลี้ยง เพื่อนฝึกสอน กิจกรรมต่างๆ อ่านสมุดจดบันทึก ทุกคนที่เกี่ยวข้องสนับสนุนแนะนำเราดีทุกอย่าง น้ำตาซึมเลยครับ  เพราะรู้ว่าเราทำไมไม่ทำให้มันดีกว่านี้ว่ะ

      ในเทอมนี้  ผมเรียนเพิ่มอย่างอื่นที่ไม่ใช่การสอน ทำงานเสาร์ อาทิตย์
อีกอันผมพยายามแก้ปัญหามา 2 ปีกว่าแล้ว ตอนคิดจะไปเรียนอย่างอื่น แต่ต้องทำอีกอย่าง เหมือนคบกับสาวที่รู้ว่าต้องแยกทาง หรือที่เคยอกหัก เรื่องแบบนั้นมันดูเล็กไปเลย

    ยังเหลืออีกเทอมผมจะสู้และต้องพัฒนาให้มากกว่านักศึกษาจะทำได้ให้ได้

  การทำงานที่เล่ามา สภาพแวดล้อม บุคคล เพื่อนร่วมงาน มีผลกับการดำเนินต่างๆที่เข้ามา วันนี้ผมเชื่อแล้วครับว่า "ทัศนคติ" ที่ดีสำคัญมาก เพราะ"เราต้องเตรียมพร้อม สำหรับผลลัพธ์ ที่จะเกิดขึ้น ทุกรูปแบบ" ถ้าคุณทำงาน เจองานที่คุณชอบกับรักอยู่ตอนนี้   ผมดีใจด้วย ครับผม

ขอให้ความสุขที่ดีที่สุดอยู่กับทุกท่านตลอดไปครับ
จาก...อดิศร


หากบทความนี้เป็นประโยชย์กับคุณให้แชร์ต่อ
 ขอบคุณที่เสียสละเวลาอันมีค่า  อ่านจบ ครับผม


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น